Propis prema kome se zabranjuje uvoz kože i krzna pasa i mačaka u zemlje Evropske unije stupio je na snagu 31. decembra 2008. godine. Dotad je ovaj propis važio samo u pet zemalja - Italiji, Danskoj, Grčkoj, Francuskoj i Belgiji. Evropska unija se pridružila SAD, Australiji, Novom Zelandu i Švajcarskoj, koji su već ranije zabranili korišćenje krzna pasa i mačaka. Kako su SAD zabranile uvoz, izvoz, prodaju i proizvodnju psećeg i mačjeg krzna 2002. godine, kada je nađen dokaz da je pseće krzno bilo prodavano na krznenim kaputima, vrlo razvijena industrija krzna pasa i mačaka prebacila je prodaju na evropsko tržište. Mačje i pseće krzno spremno za prodaju pronađeno je u Nemačkoj, Francuskoj, Italiji, Španiji, Danskoj, Belgiji i Holandiji. 

surovost_industrije_krzna
Protest u Beogradu, novembar 2011. godine

Većina krzna (kao što su nerčevo, lisičje, fokino, zečje) imaju svoju sopstvenu klasifikaciju pa je tako moguće da se vidi koliko je uvezeno i izvezeno, ali krzno koje potpada pod kategoriju 'ostalo krzno' ne mora biti specifikovano po vrstama. 'Ostalo krzno' moglo bi uključivati krzno vuka i hermelina, od kojih se nijedno ne koristi u velikim količinama, pa je teško zamisliti koje bi drugo krzno moglo biti u ovoj kategoriji, a da to nije pseće ili mačje krzno.

Član 7. Zakona o dobrobiti životinja Republike Srbije u tački 36) kaže da je zabranjeno "uvoziti i prodavati životinje, odnosno sirovine i proizvode od životinja sa kojima se postupalo suprotno zahtevima dobrobiti životinja". Takođe, u istom članu Zakon predviđa zabranu u stavu 37) "držanje, reprodukcija, uvoz, izvoz i lišavanje života životinje isključivo radi proizvodnje krzna i kože", ali tek od 1. januara 2019. godine.

Više od 50 miliona životinja godišnje strada na izuzetno surov način radi profita u industriji krzna. Na farmama krznašica, u malim kavezima i lošim uslovima odgajaju se lisice, nutrije, zečevi, kune, činčile ... da bi umrle bolnom smrću u gasnim komorama, puštanjem struje kroz analni otvor i usta, lomljenjem vrata ili grudnog koša, davljenjem, vešanjem ... ili da bi bile odrane žive. Divlje životinje se hvataju u zamke u kojima danima umiru od žeđi i gladi, a često odgrizu sebi nogu da bi se oslobodile i umiru iskrvarivši. Lovci na krzno foka ubijaju bebe na očigled njihovih majki.

Smatramo da je danas industrija krzna nepotrebna i da ne može da se opravda patnja kojoj su krznašice izložene i zato vas pozivamo da ne kupujete bunde i odevne i ukrasne predmete sa krznenim aplikacijama.